Przejdź do głównej zawartości

Na wirażu każdy jest kibicem.

Ostatnie tygodnie pracy magisterskiej.



Nie zaglądam na FB, sporadycznie wystukam hasło na bloga, omijam YT, przeglądarka zapomniała co to kwejk. Nie ogarniam, a przecież nie mam dzieci ani psa*.
*mam za to cmentarz komarów i ćem, oraz wiecznie głodnego tygrysa wegetariańskiego**.
**to naprawdę dłuższa historia.


Szanowny kolega instruktor zaniepokoił się tym moim społecznym zdziczeniem i zakupił bilety na wielkie niedzielne show. Szkoda, że na żużel.

Let me explain. Urodziłam się w mieście fanatyków. Rycerzy Speedwaya. Pierwszy sport ekstremalny tego miasta, to wrzasnąć "Falubaz pany!" w sąsiednim Gorzowie, ewentualnie zaparkować w środku miasta na "obcych" blachach z "obcymi" nalepkami. I tak, to zielonogórski szalik słynny Jezus Świebodziński miał na sobie, i tak, to Fanatycy podrzucili flagę Falubazu wiwatującemu wrogowi - Stali Gorzów (zobacz tu: youtube!).

Do tej pory skutecznie mnie cała ta szopka z darciem mordy, machaniem szalikami i wyzywaniem "wroga" ominęła. Jestem zaprzeczeniem cheerleaderki. Nawet KSW oglądam na zasadzie "No jebnij mu już proszę".

Jednak szanowny kolega zakupił miejsca siedzące i tak sprytnie zatytułował bilet, że z ciężkim sercem odkleiłam gałki oczne od monitora i myśląc nad najlepszym orynnowaniem dla mojego projektowanego obiektu, ruszyłam dupę na derby. Co tam, jak szaleć to szaleć - założyłam zieloną koszulkę***. ***nie pytaj.



Że tłumy - wiedziałam.
Że głośno - wiedziałam.
Że wali żużlem po pysku gdy drzesz się, skaczesz i klaszczesz - I TO JEST SUPER - nie wiedziałam.




Ilość przekleństw w każdej przyśpiewce nawet mnie stonowała. Ale już gdy jedna strona trybun śpiewała a druga strona trybun jej odpowiadała - to nie wytrzymałam. Mam na swoim koncie również każdorazowe machanie łapkami nad głową. Zdarzyło mi się w szale zapomnienia nawet piąstką pomłócić.

Poza tym wariaci w samolotach roooobiiiiliiii taaaaakieee rzeeeeeczyyyyy. No i oczywiście "nasi" wygrali, przez co cały ten kordon policji, saperów i psów, GROMu i nie wiadomo jakich antyterrorystów jeszcze był dzisiaj bez pracy, za to w czarnym oporządzeniu, kamizelkach taktycznych, kaskach i tarczach, przy 28 stopniach Celsjusza. Pozdrawiamy!



Z powyższym doświadczeniem życiowym stwierdzam - jeżeli ostatnio nie robiłaś czegoś po raz pierwszy - to zrób. Mogą to być kettle. Może to być żużel.

NIGDY NIE WIESZ, CO AKURAT MOŻESZ POKOCHAĆ.

Komentarze

  1. :)

    a mi sie nic nie chce.
    a nie chce mi sie jesc słdycze i prażynki (krabowe) i tak tez robie. szkoda ze mi sie kettli nie chce:( a wiem ze bym raczej chciala. no ale mi sie nie chce dupy ruszać.
    eeeeee.

    pozdrawiam!!!

    OdpowiedzUsuń
  2. A mnie się chce, ale się niestety udupiłam ryjąc z niezła prędkością dupskiem po asfalcie!!! Czytaj: zjazd z ostrej górki na rolkach i w pewnym stopniu zajechana droga. Tak, wiem. Złej baletnicy i rąbek u spódnicy... ;) No więc spięłam i wypięłam :) i dzięki temu uratowałam kość ogonową, ale pośladek niemiłosiernie ucierpiał. O garderobie nie wspomnę. :) Bezproblemowo potoczyła się dalsza jazda, ale dziś nie było już tak wesoło i trening z kettlami musiałam sobie odpuścić.

    To nie było a propos robienia czegoś po raz pierwszy.Tę kwestię muszę jeszcze przemyśleć. :) :) :)
    Może samo przyjdzie.
    P.S.
    Mam w nosie jak to zabrzmi, ale już się stęskniłam za Tobą. :)
    Dobrze, że się znów ujawniłaś. :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Pomóc? :>
    DOROBOTY!!! Ale już! :)
    Pomogło? ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. No to trzymamy kciuki za Twą magisterkę! :)

    OdpowiedzUsuń
  5. A mój wczorajszy wpis wpis zaginął w pomrokach dziejów. Trudno.
    Kończ, kończ szybciutko, bo tęskno nam tu za Tobą. <3

    OdpowiedzUsuń
  6. pomóc!!! koniecznie bo sie ...staczam!!aaaaaaaaaaaaaaa....

    OdpowiedzUsuń
  7. co? kopas w dupas mi potrzebny!
    gdzie? nie wiem czy Twoje macki sięgają nad morze ale jakby co to 3city
    jak? NO WŁAŚNIE JAK???! :))

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy honorują Państwo karty Benefit?

Średnio kilka razy w miesiącu dostaję telefon z takim pytaniem. Przez pierwsze dwa lata odpowiadałam grzecznie, że "nie, nie honorujemy, ale pierwsze zajęcia oferujemy gratis i mamy świetną ofertę na...". Za każdym razem jednak dostawałam lekko arogancką i znudzoną odpowiedź "a to dziękuję", by nie powiedzieć, że drzwi jebiemnietoizmu waliły mnie w twarz . Przez drugi rok działalności mojego klubu IRON CHURCH , który kosztował i wciąż kosztuje mnie masę zdrowia, nerwów i pieniędzy* *czyli zupełnie jak mój kot , wdawałam się w polemikę typu "nie, nie *honorujemy*, gdyż nasi Instruktorzy PŁACĄ ciężkie pieniądze za oferowaną u nas wiedzę, zatem muszą je zarabiać". Zauważyłam jednak, że spotyka się to z kompletnym brakiem zrozumienia* *seriously, I'm shocked , jak gdybym po chamsku ODMAWIAŁA przyjęcia pieniędzy od firmy Benefit. Nie kwestionuję mojego chamstwa. Po co miałabym się niby tyle uśmiechać i ryzykować pomarszczeniem ryjka na późną starość w w

Skończ z byciem słabą - opowieść o raku.

zisiaj na tapecie kolejna Żelazna Dama, która opowie Wam o nowotworze piersi i.. kettlach , oczywiście. Anna Gogolińska jest przykładem, że treningi z kettlebell to coś więcej niż fitness i dążenie do idealnego opakowania, szczególnie po 40stce . Na pewno znasz kogoś, kto powinien ruszyć dupę po zdrowie - a pomimo usilnego namawiania, wciąż stroni od wolnych ciężarów, mówiąc "to nie dla mnie". Udostępnij tę historię. Może otworzyć oczy! Kiedy życie kopnie Cię w dupę – złap się za Kettla Bardzo długo zastanawiałam się, czy napisać ten tekst. Jestem z charakteru introwertyczką i bardzo dobrze mi jest ze świadomością, że świat urządzony przez ekstrawertyków nie wie nic o moim istnieniu. W końcu doszłam jednak do wniosku, że jeżeli dzięki temu chociaż jedna kobieta, zamiast siedzieć przed telewizorem z pustym opakowaniem po czekoladkach, poszuka dobrego trenera, zacznie ćwiczyć z kettlami i pokocha ten sport, to warto bym wyszła ze swojej skorupki. No to uwaga, wychod

Dupne 4 Superćwiczenia z Kettlem

Miałam nic nie pisać, ale to SAMO wpadło w moje ręce. I tak bardzo PROSIŁO. Nie ze względu na słynne nazwisko pani Ewy Ch., ale ze względu na rozmach i nakład gazety, której celem jest popularyzacja zdrowia, a nie kontuzji ubranej w markową odzież. ... Wait? What? Dowcipne komentarze przepuszczę, uprzedzam jednak, że hejty będę kasować zarówno tu jak i na FB. Co by nie mówić, kilka osób jednak czyta tego bloga - i nie zamierzam obrażać ich tanim lansem na "skopanego szczeniaka"*. *gdzie owym szczeniakiem była by słynna trenerka Polek, nie mająca większego pojęcia o wolnym obciążeniu i autorka tekstu, pani EwaJ-C będąca mgr Rehabilitacji Ruchowej. Yeah. Pogadajmy krótko i merytorycznie "czemu i czego nie robić" , a potem idźmy potrenować. Zatem. Jak lepiej z kettlem nie trenować?